Sarunya.org

วันนี้หลังจากกลับมาจากการพบปะกับเด็กบิฟ (bioinformatics) ทั้งหลาย ก็กลับมาถึงบ้าน พอตอนค่ำก็เอาผ้าไปซักและไปทานอาหารค่ำที่ศูนย์อาหารสวนหมาก วันนี้ไปทานคนเดียวเพราะน้องแพรกลับไปแล้ว ขากลับก็แวะซื้อลองกองมาพวกนึง 21 บาท (6 ขีด) มาถึงห้องปุ๊บก็จัดการรับประทานอย่างเอร็ดอร่อย ลูกต่อลูกไปเรื่อยๆ และแล้วก็ …….ตัวใหญ่อวบอ้วนเชียว พันแกนก้านลองกองอยู่ อึ๋ยๆ ถึงเราจะไม่ได้กลัวกิ้งกือ แต่เจอแบบเซอร์ไพร์อย่างงี้ก็ตกใจนะค๊าา กรี๊ดดดดด แอบกรี๊ด และกระดกไหล่แหยงๆหยึ๋ยๆ พอเป็นพิธี…..แล้วก็เด็ดลูกต่อไปมาทานต่อ ปล่อยให้น้องกิ้งกือนอนต่อไป แล้วจากนั้นจิตใตก็ได้พลันจินตนาการไปถึงยามที่เราทานลูกลองกองไปเรื่อยๆ จนเกือบหมด แล้วเห็นแต่น้องกือพันกับก้านลองกองเปลือยเปล่า นึกแล้วแหยงๆ ขึ้นมาเป็นพิเศษ เลยพักการรับประทานชั่วคราวมาเขียนประกาศให้ชาวโลกได้รับรู้ว่า คืนนี้เราเจอกิ้งกือแฝงพวงลองกอง (แทนที่ มดแดงแฝงพวงมะม่วง) มาบอกกล่าวแค่นี้หละค่ะ เชิญดูรูปได้ด้านล่างค่ะ ฝันดีนะคะ

ปล. คืนนี้ระวังกิ้งกือยักษ์มาพันขาตอนนอนนะ จะว่าไปแล้ว เราว่าเรานี่แหละฝันเองแน่ๆ …. อีกอย่างหนึ่งยังดีนะที่เจ้าตัวนี้เป็นกิ้งกือ ถ้าเป็นแมงมุมนี่เราไม่รู้จะทำยังไง ตอนนี้อาจจะหนีไปอยู่นอกห้องแล้วก็ได้ แง้ๆๆ กลัวๆๆ อย่ามานะ น้องส้มขอร้องงงงง…

ช่วงนี้ก็ถือเป็นช่วงใกล้จะปลายปีแล้วอีกแค่สี่เดือนเท่านั้น ถือว่าไฟกำลังลน ร้อนขึ้นๆเลยทีเดียว งานยังไม่เสร็จเลย แล้วแถมมีงานเพิ่มขึ้นอีกต่างหาก พอดีที่บริษัมีโครงการให้พนักงานสามารถเสนอโปรเจ็คที่อยากจะทำและเห็นว่าน่าจะเป็นประโยชน์ เป็นอินโนเวชั่นอะไรแบบนี้ กลุ่มเราก็มีห้าคนและมีไอเดียหลักๆอยู่สองหัวข้อคือ ไอเดียเริ่มต้นที่มาจากหัวหน้าทีมและของเรา เมื่อวานนี้ก็ได้ไปประชุมกลุ่มกับ โต้โผใหญ่ของโครงการนี้ซึ่งเขาก็เป็นประมาณผู้บริหารด้านเทคโนโลยีของบริษัท (CTO– Chief Technology Officer) ในทีมก็มีการนำเสนอไอเดียหลักๆ ว่าเป็นอย่างไร อยากจะทำอะไรกันบ้าง ตอนแรกพี่หัวหน้าทีมก็เริ่มจากไอเดียของเขาก่อนซึ่งเป็นไอเดียหลักของกลุ่ม ซึ่งมองแล้วค่อนข้างจะยากมากเอาการ เพราะเป็นโปรเจ็คที่ใหญ่มากและบุคคลกรยังขาดความรู้ในด้านความเป็นไปได้ของเทคโนโลยีว่าจะทำได้จริงหรือไม่ แต่ถ้าทำได้จริงคงเท่ไม่น้อย อิอิ
จากนั้นพี่หัวหน้าทีมก็ให้เรานำเสนอไอเดียอันที่สอง เราก็เล่าไปตอนแรกเสียงสั่นๆ ด้วยอะ ได้ฟังตัวเองเสียงสั่นๆ ก็ตลกดี จากนั้นก็เริ่มหายสั่นมีแต่ความนุ่มลุ่มลึก ห้าๆ แอบชอบเสียงตัวเองนิดหน่อย… พอพูดจบปรากฏคุณ CTO บอกว่าไอเดียน่าสนใจมาก เพราะด้านเทคโนโลยีก็ไม่มีปัญหา ทำได้แน่นอน คือเป็นการใส่ไอเดียด้าน business model เข้าไปโดยแอพพลายเทคโนโลยีที่มีอยู่แล้ว แล้วเราก็ได้เสนอไปถึงแนวทางอื่นๆ ที่อาจจะเอาเชื่อมต่อขยายผลกับไอเดียได้อีก แต่ก็เป็นในลักษณะคร่าวๆ ยังไม่ลงในรายละเอียดมากนัก ระหว่างนั้นก็มีการพูดคุยเกี่ยวกับเทคโนโลยี โดยมีความคิดเห็นจากทุกๆคน ทำให้มีมุมมองที่จะคิดต่อไปได้อีก ชอบจังเลยการพูดคุยแบบนี้ สนุกดี สรุปคือปลายเดือนนี้ทีมเราก็จะมีประชุมกับคุณ CTO อีกโดยจะเป็นในรายละเอียดเชิงลึกมากขึ้น ซึ่งส่งผลให้เราและทีมต้องไปค้นคว้าเพิ่มเติมอีกอย่างมากในทุกๆ แง่มุมที่เห็นว่าเกี่ยวข้อง เพื่อนำมาวิเคราะห์ความเป็นไปได้ของโครงการ ได้งานเพิ่มมาอีกงาน […]

เว็บไซด์ที่จะแนะนำวันนี้คือเว็บของ “ดังตฤณ”เราเพิ่งได้เข้ามาอ่านเว็บนี้ได้ไม่นานนักสักประมาณหนึ่งสัปดาห์เห็นจะได้ค่ะ จริงๆ แล้วคุณป้าเคยพูดถึงเรื่องศึกษาธรรมมะกับเรามาสักพักใหญ่แล้ว และท่านก็เคยแนะนำเว็บนี้ แต่ตอนนั้นอาจจะไม่ได้ตั้งใจฟังมากนักจึงได้ยินไม่ชัดเจนว่าเว็บชื่ออะไร สะกดอย่างไรกันแน่ เอามาลองเปิดดูก็หาไม่เจอ (เพราะ url ทีเดาสุ่มไปนั้นผิด) แต่วันหนึ่งได้ไปอ่านกระทู้ในพันทิป ห้องโต๊ะเครื่องแป้ง เป็นกระทู้ที่ร้อนเลยทีเดียวก้อประมาณเรื่องไม่เข้าใจกัน เรื่องหมั่นไส้กันเพราะเรื่องถ้อยคำเรื่องการสร้างภาพ ในความเห็นที่มีคนมาตอบกันมากมาย มีความเห็นหนึ่งซึ่งเกล่าวถึง การโต้ตอบใส่ร้ายด่าทอกันบนโลกอินเตอร์เน็ตนั้นส่งผลต่อคนกว้างขวาง เพราะมีการกระจายไปสู่คนหมู่มาก โดยผู้ตอบได้อ้างอิงไปถึงข้อความของคุณ ดังตฤน ครั้งนั้นเองทำให้เราได้กลับมาหวนถึงเว็บนี้อีกครั้งว่าต้องเป็นเว็บนี้แหละที่ป้าเราพูดถึง และก็ได้โอกาสเข้าไปอ่านและศึกษาตั้งแต่นั้นมา ต้องขอบคุณเจ้าความเห็นผู้นั้นด้วยที่ทำให้เราได้เข้ามารู้จักเว็บ ดังตฤณดอทคอม ค่ะ
ชื่อ “ดังตฤณ” มาจากคำว่า “ดัง” + “ตฤณ” โดยคำว่าว่า ตฤน แปลว่า “หญ้า” ดังนั้น ดังตฤณ จึงมีความหมายว่า ดังหญ้า (อ้างอิงจากหัวข้อ “รู้จักดังตฤณ”)โดยคุณ ดังตฤณ ได้เขียนหนังสือเกี่ยวกับธรรมมะไว้หลายเล่มมาก เช่น คิดจากความว่าง 1-3, เตรียมเสบียงไว้เลี้ยงตัว, มีชีวิตที่คิดไม่ถึง, เสียดาย…คนตายไม่ได้อ่าน และอื่นๆ อีกหลายเล่ม โดยชื่อที่เราคุ้นหูมากที่สุดคือเล่มชื่อ “เสียดาย…คนตายไม่ได้อ่าน”โดยเล่มอื่นชื่อไม่คุ้นเท่าไรนัก โดยนอกจากจะมีในรูปแบบหนังสือแล้วทางผู้เขียนและทีมงานมีความใจดี ได้เปิดโอกาสให้อ่านผ่านทางเว็บไซด์ได้อีกด้วย […]