Sarunya.org

วันนี้เป็นแนวบอกเล่า ไม่มีสาระใดๆ แต่อารมณ์อยากจะเล่าสู่กันฟัง ถึงจะไม่มีใครอ่านก็เถอะ ก็อะน๊ารู้ว่าผิดเอง ก็อัพเดทไม่สม่ำเสมอเอาเสียเลยนี่นา ม่ายมีวินัยซะเร้ยเรา
เรื่องของเรื่องก็คือ จะทำงานมาครบ 7เดือนครึ่งแล้วหละค่าาา เร็วจัง แป๊บๆ ก็ผ่านไปแล้วจะปี แล้วไงหนะหรือคะ ไม่ได้จะมาเล่าเรื่องงานหรอกค่ะ แต่จะบอกว่าป่วยมากี่ครั้งแร้ว จริงๆ จำไม่ค่อยได้หรอก แต่รู้สึกว่าป่วยบ๊อยบ่อย ไมอ่อนแออย่างนี้หว่าเรา

ครั้งที่หนึ่ง: ป่วยเป็นหวัดค่อกแค่กมาก แต่ก็ยังไปทำงานทุกวัน นั่งไอจามได้ทั้งวัน เข้าห้องน้ำบ่อยมาก เพราะต้องดื่มน้ำตลอดเวลา ไม่งั้นก็ไอทรมานจริงๆ ไอจนเจ็บซี่โครงไปหมดเลย คาดว่าคนที่ที่ทำงานคงแอบรังเกียจอยู่ในใจ แต่ไม่รู้จะืทำไง ห้าๆๆ ก็อะนะมันห้องปรับอากาศ หมุนเวียนอยุ่แค่นั้นรับรองติดหวัดกันราบคาบแน่ เหอๆ และเป็นจริงดังหวัง เอ๊ย ดังคาด หนึ่งสัปดาห์ให้หลังก็มีคนป่วยตามมามากมาย ดีไม๊นี่ที่กระแด๊ะ ดึ๊กๆ มาทำงาน เอาโรคมาแพร่แท้ๆ เลยเรา จากการฝืนสังขารทำให้ใช้เวลาถึงสองสัปดาห์ กว่าจะหายจากน้องหวัด ซิมเปิ้ลๆ ไวรัสตัวน้อยฤทธิ์ร้ายเหลือหลาย จำไว้เลย

ครั้งที่สอง: ป่วยเป็นโรคทางใจซึ่งส่งผลทางร่างกายอย่างรุนแรง หลังจากสะสมมาหลายวัน ก็มาถึงจุดสุดยอด ไม่ไหวแร้ว…ร้องไห้กระจุยกระจาย นอนไม่หลับ บวกกับอาการขาดอาหารสะสม ขอยอมแพ้ โทรไปหาหัวหน้าขอลางาน […]

สวัสดีปีใหม่ทุกคนนะคะ หายไปนานเลยเรา อายจัง ไม่สม่ำเสมอเสียเลยนะนี่ แบบว่าเที่ยวเตร่บ่อยหนะค่ะ พอดีมีคนมาหามาเยี่ยมเยียนเราก็ต้องทำหน้าที่เป็นเจ้าบ้านที่ดี พาเที่ยวใช่ม๊าา แต่ว่าในคืนส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ เราก็ดูหนังอยู่ที่ห้องแทน เนื่องจากเหตุการณ์ระเบิดที่เกิดขึ้น น่าเศร้ามาก สงสารคนที่โดน เสียชีวิต บาดเจ็บ และขวัญเสียกันทั้งประเทศ แย่จังเลย คงมีผลกระทบกับประเทศของเรามากมาก เห้อ ขอให้จบลงเสียทีเถิด
มาถึงหัวข้อเรื่องในวันนี้ “Magazines” เริ่มต้นจากพอต้นเดือนเราก็จะซื้อนิตยสาร มาอ่าน และดูรูป อิอิ เดือนละ 2 เล่ม จากร้านหนังสือหน้าหมู่บ้าน ปกติเราจะเรียก นิตยสารว่า “หนังสือ” วันนั้นก่อนจะเข้าหมู่บ้านเราก็เลย เดินไปที่แผงหนังสือ แล้วบอกเพื่อนว่า “Okay, I want buy this book” เพื่อนเลยหันมาและถามเราว่า “This is a book for you???” เราก็มองหน้าเค้าแล้วบอกว่า “Okay fine!! A MAGAZINE. Is that okay???” […]